Czarne pomidory - Black tomatoes

Ostatni dzwonek na wysiew pomidorów. Wybrałam pomidory o małych owocach odmiany black cherry. Chcę uprawiać je w pojemnikach ponieważ w swoim ogrodzie nie mam na razie warzywnika. 

Pomidory sieję po raz pierwszy w życiu i jestem ciekawa jak wyjdzie ten eksperyment.

Nasiona black cherry.

Dla porównania i kontrastu kolorystycznego posiałam dziś także odmianę żółtą.

Na koniec mała ciekawostka. Do uprawy pomidorów nie potrzeba nawet pojemników!

Biała zima, czarne bratki - White winter, black violas

Za 2 dni zacznie się kalendarzowa wiosna, ale śnieg ciągle pada i zalega w ogrodzie uniemożliwiając jakiekolwiek prace. W sprzedaży pojawiły się już wiosenne kwiaty, które w latach ubiegłych można było sadzić do skrzynek, czy na rabaty. W tym roku mróz jest jeszcze za duży, a ziemia nie rozmarzła. 

Jednymi z najpopularniejszych kwiatów, które pojawiają się o tej porze roku są bratki. Niestety sprzedawcy bardzo rzadko oznaczają odmiany, które sprzedają. Udało mi się kupić bratek ciemnej odmiany (jedna sztuka w całej palecie). Z tego co zauważyłam "czarne bratki" są chyba mało popularne, a sadzonki ciężko dostępne w handlu detalicznym.

Kwiat stoi na razie  na parapecie i czeka na lepsze czasy. Mam nadzieję, że uda mi się dokupić więcej czarnych towarzyszy dla mojego bratka. Będę szukała zwłaszcza odmiany flamenco nerone, której mój okaz niestety nie przypomina.

Czarny irys

W tym roku mam zamiar stworzyć „egzotyczną” letnią rabatę,  gdzie głównym  akcentem będzie  czarny irys w otoczeniu fioletowo-różowej werbeny patagońskiej,  heliotropu peruwiańskiego  oraz różowego osteospermum. Zobaczę jak w praktyce sprawdzi się mieszanka roślin z różnych kontynentów w moim ogrodzie.

Dziki czarny irys (iris nigricans) jest narodowym kwiatem Jordanii i występuje na pustyni.  Jest bardzo rzadkim gatunkiem i prawie niedostępnym w sprzedaży. Jedyny sklep, w którym znalazłam iris nigricans oferował go za 30 funtów.

Na szczęście w ogrodach możemy uprawiać kilka odmian "czarnych" irysów stworzonych przez hodowców np. irys germanica 'black night'. Na wybór konkretnej odmiany oraz zakup  kłączy jest jeszcze trochę czasu, ale już teraz należy wysiać werbenę, heliotrop oraz osteospermum.

Nasiona różowego osteospermum zebrałam jesienią z rośliny, którą kupiłam w czerwcu zeszłego roku i posadziłam w ogrodzie. Roślina bardzo urosła i kwitła do pierwszych przymrozków. Nasion mam około 20. 

Niestety nie znam nazwy odmiany, którą posiadam. 

Nasiona są dość duże dlatego łatwo je umieścić w palecie.

Osteospermum nazywane jest także stokrotką afrykańską i występuje w wielu odmianach. ‘Serenity Bronze’ to mój faworyt niestety nie znalazłam nasion ani w polskich, ani w zagranicznych sklepach internetowych.

Jeżeli chodzi o werbenę patagońską to kupiłam trzy opakowania nasion ponieważ dobrze wygląda w większych grupach. 

Nasion w paczuszkach było bardzo dużo.

Wysiałam jedną paczkę nasion heliotropu. W sezonie nie ma problemu z sadzonkami więc jeżeli wyjdzie mało siewek dokupię rośliny.

Passiflora caerulea

Passiflora caerulea zwana także męczennicą to kolejne pnącze, które mam nadzieję, uda mi się wyhodować z nasion w tym sezonie. Pasiflora pochodzi z Ameryki Południowej. W naszym klimacie uprawiana jest jako roślina tarasowa lub domowa. "Caerulea" znaczy niebieska, a przymiotnik ten odnosi się do barwy kwiatów tego gatunku. 

Nasiona pasiflory należy przed wysianiem moczyć w letniej wodzie lub soku pomarańczowym przez 24 godziny. 

Kwasy zawarte w soku rozmiękczą powłokę nasion i przyspieszą kiełkowanie. 

Nasiona moczyłam w wodzie ponieważ nie miałam naturalnego soku.

Okres kiełkowania wynosi od 2 do 6 tygodni.

Na świecie występuje oczywiście wiele gatunków męczennicy (około 500) w różnych odmianach barwnych. Większość z nich można zobaczyć w katalogu znajdującym się tutaj.

Tunbergia - czarnookie pnącze

Luty to czas, w którym trzeba zacząć przygotowanie rozsad niektórych roślin. W tym roku zaczęłam od tunbergii (thunbergia alta). Jest to pnąca roślina osiągająca w naszych warunkach około 150 centymetrów wysokości. Kwitnie od czerwca do października. Żółte płatki otaczają czarne oczko, które niewątpliwie pasuje do mojego czarnego ogrodu. Roślina pochodzi ze wschodniej Afryki, jednak rozprzestrzeniła się i obecna jest w wielu ciepłych rejonach świata

Kupiłam 3 opakowania tunbergii i 10 lutego posiałam nasiona z jednego z nich. Resztę mam zamiar siać w dwutygodniowych odstępach.

Nasion nie jest za dużo, zobaczymy jak z żywotnością.

Nasiona powinny wykiełkować po około 3 tygodniach.

Gotowa szklarnia stoi w ciepłym i jasnym miejscu.

Tunbergia nazywana jest w krajach anglojęzycznych czarnooką Zuzanną. Roślina doczekała się ballady na swoją cześć, którą w XVIII wieku stworzył John Gay. Niestety nie do końca wiadomo czy chodzi o tunbergię (Black-eyed Susan vine), czy o rudbekię (Black-eyed Susan).  

Zaczęło się

W ogrodzie widać już niewielkie oznaki wiosny. W tym roku pierwsze liście zaczęły wypuszczać krokusy, tulipany i narcyze, a także ... rozchodnik. Mam nadzieję, że tak szybki start nie zaszkodzi roślinom i przetrwają przymrozki, które zapewne jeszcze się pojawią.

Zdjęcia zrobiłam dzisiaj.

Krokusy - odmiana Jeanne d'Arc.

Odmianę tych krokusów  zidentyfikuję dopiero kiedy zakwitną.  

Niestety napisy z etykiety nie przetrwały zimy.

Mieszanka cebul, które pozostały po wiosennych roślinach kupowanych w zeszłym roku do ozdoby mieszkania.

Rozchodnik okazały Purple Emperor.

Na rabacie zostały jeszcze zeszłoroczne pędy rozchodnika.

Domowy ogród Tovah Martin

Wczoraj New York Times opublikował artykuł dotyczący domowego ogrodu należącego do  Pani Tovah Martin. Tovah Martin jest autorką licznych książek dotyczących roślin domowych, a także autorką bloga.

Kiedy na dworze króluje zima w jej domu panuje niezwykła atmosfera i wszechobecna zieleń.

Sesja zdjęciowa z domu Tovah Martin, jest bardzo inspirująca. Można ją obejrzeć tutaj.

Cały artykuł można przeczytać tutaj.

Randy Harris for The New York Times